Groene parel aan de Maas

Zodra de zon de stad opwarmt, haal ik mijn loopschoenen van stal. Om het vele zitten te compenseren, ga ik joggen. Door en rond de binnenstad of langs de Maas. De eerste keren valt dat altijd tegen. Dan is het afzien en geregeld halt houden om naar adem te snakken. Zoals vandaag … aan de Maasbrug.

Mijn adem viel er plots stil. Terwijl ik voorovergebogen stond te hijgen, keek ik immers tegen een groene boom aan. Ik stond dicht genoeg om te kunnen zien dat het geen naaldboom was. Het was wel degelijk een loofboom en de stam leek verdacht veel op die van een eik.

Er hingen nochtans geen carnavalskleuren in Maaseik en overmorgen is het maar Valentijn. En toch een groene eik in Maaseik?

Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Lopen ging plots een stuk vlugger.

Ik wilde weten welke boom – als stille grenswachter – getuige is van wie de Maasbrug op- en afrijdt. Vroeger om te smokkelen uit Nederland. Tegenwoordig om proviand uit Duitsland in te slaan.

Blijkbaar gaat het om een kruising van de zomereik met de steeneik en wat meer is … het gaat om een zeldzaam exemplaar!

De quercus x turneri “Pseudoturneri” bij Graad Turners eik genoemd en bij Bèr Oostenrijkse eik komt – qua soort – weinig voor in België. Hier en daar in een Brussels park maar nooit van deze omvang. Qua maat staat hij op eenzame hoogte en dat heeft te maken met de vochtige en voedzame Maasoever.

Men hoeft zich geen zorgen meer te maken over het verdwenen rode kunstobject aan de vroegere brandweerkazerne. Het meest waardevolle object staat er nog.

Ook het eikenboompje van Jan Winkels dat hij ontwierp in het kader van zijn politieke tentoonstelling – en dat nu gebruikt wordt als trofee voor de publieksprijs bij de uitreiking van het Bronzen Eikenblad – krijgt plots een andere dimensie.

Net zoals het resultaat van het leegstandsproject Naar de Kern waarbij men tot de conclusie komt dat het DNA van Maaseik schuilt in de naam van de stad nl. Eik aan de Maas.

En wat te denken van de zondagse aperitiefwandeling van Toerisme Maaseik? Die houdt quasi halt onder de wintergroene eik om toeristen te laten proeven van de Maaseiker knapkook en likeur. Dat de gids van dienst, zich volgende week maar een keer omdraait, en de toerist attent maakt op die wintergroene eik.

Misschien kan hij of zij hen wijsmaken, dat het leven in Maaseik zo goed is, dat de eik er nooit zijn blad verliest.

Turners eik Maaseik

Update

Naar aanleiding van de publicatie van deze blogpost, maakt iemand mij attent op een artikel in het contactblad De Maaseikenaar.

In 2011 deed Wim Corstjens eveneens onderzoek naar de groene eik in Maaseik.

Zelfs nog meer gedetailleerd.

Ere wie ere toekomt en vandaar plaats ik zijn artikel hier integraal.

Groene eik in Maaseik