Help de hulplijn

Gaan we ons later de ruzie om een wc rol herinneren of de golf van solidariteit tijdens de coronacrisis?

Er dienen zich in ieder geval tal van solidariteitsprojecten aan … ook in Maaseik.

Bijna altijd online en veelal via Facebook en daar knelt het schoentje.

Het zijn de meest kwetsbaren die niet op Facebook zitten en zo niet geholpen kunnen worden.

Terwijl zij die willen en kunnen helpen, wel vaak op Facebook of elders online actief zijn.

Daarom installeer ik een hulplijn voor wie op zoek is naar een babbel, nood heeft aan boodschappen of andere zaken.

Ik wil hulpvragen en vrijwillige hulpverleners samenbrengen om zo het leven te vergemakkelijken of meer draagbaar te maken voor wie ziek is, een hoge leeftijd heeft bereikt of voor wie zich eenzaam voelt.

Hierbij kan ik jouw hulp gebruiken

Tenslotte ken ik voldoende hulpverleners of weet ik relevante instanties te bereiken. Wat moeilijker is, is het detecteren van mensen die verstoken blijven van sociale media en die hulp kunnen gebruiken. Zij kunnen bellen naar de hulplijn, die ik zal bemannen.

Hiervoor laat ik een briefje achter bij de potentiële doelgroep en het is daar dat jij van het grootste belang kunt zijn.

Ken je iemand in jouw omgeving – of net niet omdat je hem of haar zelden ziet – geef een seintje. Dan stop ik een berichtje in de brievenbus van die persoon en mogelijk belt hij of zij.

Meer kunnen we niet doen maar het is het proberen waard. Werkelijk niemand in Maaseik mag op een of andere manier slachtoffer worden van corona.

Zorg voor jezelf en voor elkaar.

Ik houd jullie graag op de hoogte … en alvast een dikke merci.

UPDATE

Na een week kom ik tot de vaststelling, dat het niet meteen de meest praktische zaken zijn die leven bij de doelgroep. Hier en daar zorgen praktische zaken voor ergernis. Niet omdat ze essentieel zijn (zoals grasmaaien, een plantenpot verzetten, een schilderij dat afviel), wel omdat men er constant mee geconfronteerd wordt.

Veruit het grootste probleem waar ik tegenaan loop, is het gevoel van eenzaamheid. Kinderen die ver weg wonen, kleinkinderen die niet mogen komen en vooral in Maaseik: families die verdeeld worden door een afgesloten grens.

Net vandaag kwam de Leuvense senioreninspecteur in beeld tijdens het Journaal.

Een initiatief dat een oplossing kan bieden voor ons probleem in Maaseik. Het hoeft niet eens zo nodig iemand van de politie te zijn. Die hebben hun handen immers vol met het controleren van de grens. Een gemeenteambtenaar of een vrijwilliger, kan ook. In ieder geval een initiatief om verder op te volgen …